πŸ§˜πŸ»β€β™€οΈ Yoga therapie verhalen

Module 3: Mijn eigen privesessies

Naast dat ik nu met andere mensen hun beweging en lichamen werk, is mijn eigen reis ook in volle gang. Toen ik aan module 3 begon, ben ik ook met een serie van 8 privesessies begonnen, wat het pakket is wat mijn trainster Susi aanbiedt. Half juli begon ik ermee en heb er nu nog 2 te gaan. Er zit wat meer tijd tussen elke sessie, zodat ik wat meer tijd heb om te voelen, onderzoeken en integreren wat er gebeurt. Mijn training loopt ook gewoon door, dus daarin leer ik ook nog vanalles. En ik moet zeggen, jemig wat is er weer veel aan het verschuiven binnen mijn lichaam en in mijn bewegingen. Ik had geen pijnklacht, maar wel genoeg stukjes die ik tegenkwam die niet lekker liepen, maar waarbij ik ook niet zo goed wist hoe het aan te pakken. En misschien had ik er wel uit kunnen komen door mezelf op te nemen en naar mezelf te kijken zoals ik dat bij clienten ook doe, maar de stok achter de deur van Susi, werkt toch een stuk beter. Daarbij is het ook heel erg leerzaam om haar in actie te ervaren en daarnaast hebben we op deze manier ook tijd om te praten over andere dingen die dit trainingstraject naar boven brengt.

Het zijn altijd weer prachtige sessies, van niks kunnen omdat ik ziek was en me na de sessie toch iets beter voelen, naar fysiekere sessies, naar diepe gesprekken over wat bepaalde gedachtes over mijn bewegingen en lichaam me vertellen over mezelf.

Ik zei eerder dat ik geen pijnklacht had, maar dat was niet helemaal waar. Altijd na een lang stuk wandelen en lang staan voelde mijn onderrug oncomfortabel moe. Nu wist ik dat mijn houding niet optimaal was, en wist wel hoe ik wilde dat het eruit moest zien en mijn lichaam daarin te duwen, maar niet hoe daar op een zachte ontspannen manier in aan te kunnen komen. Want ik kan een houding aannemen en volhouden, maar dat is op basis van wilskracht (energiegebruik) en niet vanuit een plek waarbij mijn lichaam zichzelf ontspannen kan ondersteunen in wat het doet.

Dus door simpele bewegingen die ik groter maakte dan waar mijn lichaam eigenlijk de ruimte voor had, ben ik juist minder gaan doen. Mijn beweeglimieten meer gaan voelen en respecteren, waardoor er niet meer aan getrokken werd en het dus in ontspanning kon blijven en vanzelf langzaam overtollige spanning los ging laten. Doordat ik meer ruimte kon voelen konden beweegpatronen langzaam veranderen en kon ik bepaalde delen die automatisch actief werden in mijn lichaam telkens weer loslaten. Waardoor mijn hersenen op een gegeven moment doorkregen dat er spieren helemaal niet meer actief hoefde te worden, er was immers voldoende steun uit de gebieden die het werk horen te doen en die begon ik ook steeds beter te voelen. En zodoende zit ik nu in een stuk waarbij ik merk dat als ik mijn voetplaatsing bewust actief gebruik wanneer ik loop, mijn bekken de ruimte hebben om terug te kantelen en mijn rugspieren verzachten. Mijn ribben daarmee ook anders komen te staan waarmee ik ook meer ruimte rond de plek waar mijn nieren zit ervaar. HIermee komen mijn schouderbladen ook op een betere plek te rusten waardoor ik minder spanning in mijn schouders en nek voel. Mijn ademhaling voelt ruimtelijker en mijn beweging lichter, krachtiger en blijer, want bewegen wordt zo nog leuker! Γ‰n na een lange wandeling voel ik mijn rug niet meer.
Het gaat allemaal niet vanzelf. Zo goed als elke ochtend ben ik zo’n half uur bezig met mijn lichaam. In het weekend wat langer en soms doordeweeks wat korter, afhankelijk van hoe druk ik ben. De bewustwording over mijn beweging neem ik mee de dag in, dus tijdens de dag beweeg ik regelmatig met intentie en aandacht (waarom kantelt mijn hele bovenlijf als ik de waterkoker leeg in de thermos? Dat kan anders!). En de verwondering en dankbaarheid naar mijn lichaam over hoe het zich kan ontwikkelen is enorm. En nee als ik vooroverbuig met gestrekte benen raken mijn vingers de grond niet πŸ˜‰
Wat een reis!


Β 

Module 3: My own private sessions

Besides working with other people’s movement and bodies now, my own journey is also in full swing. When I started module 3, I also started a series of 8 private sessions, which is the package my trainer Susi offers. I started it in mid-July and now have 2 more to go. There is a little more time between each session so that I have a little more time to feel, explore and integrate what is happening. My training also continues, which also teaches me a lot. And I have to say, there is a lot shifting within my body and in my movements again. I didn’t have a pain issue, but there were enough movements that I encountered that could be improved, but where I also didn’t know how to handle it. Maybe I could have worked it out by recording myself and looking at it the way I do with clients, but having Susi supporting the process functions a lot better. It is also very informative to experience her in action and in this way we also have time to talk about other things that this training program brings up.

They are always wonderful sessions. From not being able to do anything because I was sick and feeling a little better after the session, to more physical sessions, to deep conversations about what certain thoughts about my movements and body tell me about myself.

I said earlier that I had no pain complaint, but that was not entirely true. My lower back always felt uncomfortably tired after a long walk and standing for a long time. Now I knew that my posture was not optimal, and I knew what I wanted it to look like and how to push my body into it, but not how to get there in a soft relaxed way. Because I can adopt and maintain a posture, but that is based on willpower (energy use) and not from a place where my body can relax and support itself in what it is doing.

So through simple movements that I made bigger than my body actually had the space for, I actually started doing less. Feeling and respecting my movement limits more, so that it was no longer being forced and it could therefore remain in relaxation and slowly let go of excess tension. Because I could feel more space, movement patterns could slowly change and I could let go of certain parts that automatically became active in my body. At a certain point, my brain realized that muscles no longer needed to be active at all, because there was enough support from the areas that should do the work and I started to feel that too. And so I am now in a stretch where I notice that if I consciously actively use my foot placement when I walk, my pelvis has room to tilt back and my back muscles soften. As a result, my ribs are also positioned differently, so that I also experience more space around the place where my kidneys are located. This also gives my shoulder blades a better place to rest, so that I feel less tension in my shoulders and neck. My breathing feels more spacious and my movement lighter, more powerful and happier, because moving becomes even more fun! And after a long walk I no longer feel my back.
It doesn’t all happen by itself. I spend about half an hour working on my body almost every morning. A bit longer on weekends and sometimes shorter on weekdays, depending on how busy I am. I take the awareness about my movement with me throughout the day, so during the day I regularly move with intention and attention (why does my entire upper body tilt when I empty the kettle in the thermos? There is another way!). And the wonder and gratitude to my body about how it can develop is enormous. And no, if I do a forward bend with straight legs, my fingers don’t touch the ground πŸ˜‰
What a journey!

Leave a comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: